توضیحات
نویسنده و متفکر حوزه تاریخ و فلسفه سیدجواد طباطبایی، در سالهای اخیر نظريهای را با عنوان «اندیشۀ ایرانشهری» ارائه کردند که مفهومی بسیار گسترده دارد، اما بسیاری، دست کم آن را، «اندیشۀ سیاسی» ایرانیان در پیش از اسلام دانستند که در دورۀ اسلامی تداوم یافته است. به زعم نویسنده کتاب؛ این اندیشۀ در طول تاریخ به مثابه «گفتمان قدرت» رفتار کرده و «امکان و توانایی تحمیل اراده خود» را با زور یا رضایت بر ایرانیان داشته است، و هم اوست که برسازندۀ هویت و شخصیت ملی ایرانیان و در ستیز با گفتمانهای رقیب بوده، نویسنده این کتاب کوشش کرده با استفاده از گزارهها و با اشاره به نتایج پژوهشهای انجام گرفته در شرحی کوتاه نشان دهد؛ اندرزنویسی با محتوای سیاسی از بدو تأسیس نخستین حکومت آریاییان تا کنون در ایران رواج داشته، محتوای این اندرزها با رخنه در متون آموزشی و مذهبي ایرانیان به امر پذیرفته شده و غیر قابل تغییر بدل شده است. به نظر نویسنده «مغان» که در اتحاد قبایل «ماد» قبیلهای با وظایف دینیاری و آموزش بوده اند، اندیشه سیاسی «توأمانی مُلک و دین» را با معناسازی گرد شخصیت حاکم به وجود آوردند و نخستین آیینها و اعتقادات ملی و دینی را در نسبت به شخص حاکم، در میان مردم رواج دادند و با ابداع و نوآوریهایی در «اوستا»، عناصر مشروع سازی و مشروعیت بخشی و قوانین حاکم بر آن را برای حاکمان و محکومین تعیین کردند، آنان شالودۀ اندیشۀ سیاسی ایرانیان را پی نهادند، و اين شالوده در طول اعصار در نهایت ظرافت و لطافت به شکل «اندرز»، «توصیه»، روایت و دستور مذهبی به آیندگان انتقال و با آموزههای اسلامی وفق داده شد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.